İnşacılık Perspektifinden Arap Baharının Etkisi: Mısır'da İhvan ve Seküler Gruplar Örneği

Öz

Bu çalışma, Arap Baharının ardından Mısır’da yaşanan siyasal dönüşümü inşacı kuram çerçevesinde analiz etmektedir. İslami değerler üzerine kurulan Müslüman Kardeşler teşkilatı, Mısır siyasi hayatında zaman zaman yasaklanmış, zaman zaman ise sisteme entegre edilmiş bir aktör olarak varlığını sürdürmüştür. Gerçekleştirdiği sosyal faaliyetlerle halk tarafından teşkilat benimsenmiştir. 1982’de iktidara gelen Hüsnü Mübarek döneminde Arap Baharı süreci Mısır’a yansımış ve 6 Nisan, Kifaye, Halid Said Hareketi gibi çeşitli hareketler düzenlenmiştir. 2011’de Arap Baharının etkisiyle ortaya çıkan halk hareketleri sonucunda Hüsnü Mübarek rejimi sona ermiş; Müslüman Kardeşlerin desteklediği Muhammed Mursi demokratik seçimlerle iktidara gelmiştir. Ancak 2013 yılında Abdülfettah El-Sisi öncülüğünde gerçekleşen askeri müdahale, bu süreci sona erdirmiştir. Bu tarihten itibaren İhvan, El-Sisi rejimi tarafından "hain", "terörist" ve "dış güçlerle bağlantılı" bir yapı olarak temsil edilmiş; bu söylem medya, hukuk ve dinî kurumlar aracılığıyla yaygınlaştırılmıştır. El-Sisi yönetimi, İhvan’ı ötekileştirerek hem kendi iktidarını meşrulaştırmış hem de seküler-ulusal kimliğin yeniden tanımlandığı bir toplumsal düzen kurmuştur. El-Sisi yönetiminde Müslüman Kardeşlerin sistematik biçimde siyasal hayattan dışlanması, sadece güvenlikçi politikalarla değil, aynı zamanda kimliksel araçlarla gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma, otoriter rejimlerin meşruiyetlerini söylem üretimi ve kimlik inşası yoluyla nasıl sürdürdüklerini ortaya koymaktadır.